To

Prawa do powieści kupiła stacja ABC, która planowała serial na osiem do dziesięciu godzin. Pierwotnie reżyserem miał być George A. Romero. Zrezygnował z powodu pracy nad remakiem „Night of the Living Dead”, tuż po tym, jak ABC skróciła projekt do czterech godzin; później zmieniła go w trzy, a w końcu w dwie części, gdy reżyserem został Tommy Lee Wallace. Cohen, autor scenariusza do „Carrie” z 1976 roku, napisał pierwsze wersje, a King prawie nie uczestniczył w pracy. Wallace przepisał scenariusz, korzystając z książki, i przywrócił jej strukturę retrospekcji.

Pennywise’a Wallace chciał obsadzić Timem Currym; brano też pod uwagę Malcolma McDowella, Roddy’ego McDowalla i Alice’a Coopera. Zdjęcia trwały trzy letnie miesiące 1990 roku w Vancouver. Wykorzystano między innymi Stanley Park i Beaver Lake, a elektrownia wodna przy Buntzen Lake posłużyła w filmie za zakład kanalizacyjny. Efektami zajmowała się firma Fantasy II pod kierunkiem Gene’a Warrena, a charakteryzacją koordynował Bart Mixon. Większość efektów wykonano bez obróbki cyfrowej.

Muzykę Richard Bellis skomponował w pięć tygodni. Motywy i ostinata inspirowane były muzyką Bernarda Herrmanna, a Pennywise’owi przypisano motyw z kalliopą, bębnami i dzwonkami.

Miniserial wyemitowano 18 i 20 listopada 1990 roku. Obejrzało go prawie 30 mln widzów; był to największy sukces Capital Cities, właściciela ABC, w 1990 roku. Pierwsza część miała wskaźnik 18,5/29, druga 20,6/33. W Wielkiej Brytanii BBC One pokazała go w 1994 roku, a drugą część obejrzało 7,6 mln osób.

Przed emisją krytycy byli podzieleni. Recenzent „The Oregonian” nazwał go najlepszym horrorem zrobionym dla telewizji ogólnokrajowej, a Matt Roush z „USA Today” porównał do sobotnich seansów kina grozy. Hal Boedeker z „Miami Herald” pisał, że historia jest rozwleczona, a dialogi „banalne”. Dużo uwagi poświęcono Timowi Curry’emu. Najwięcej pochwał zebrała pierwsza część, a druga część i zakończenie najwięcej krytyki.

King ocenił miniserial jako „naprawdę ambitną adaptację naprawdę długiej książki”. Wallace w 2003 roku uznał go za gorszy od powieści, a w 2015 powiedział, że jest z niego bardzo dumny. W Rotten Tomatoes miniserial ma 70% pozytywnych recenzji (69 ocen), a w Metacritic średnią 79 na 100 (dziewięciu krytyków).