Skazani na Shawshank

Darabont współpracował z Kingiem już w 1983 roku, przy krótkometrażowej adaptacji opowiadania „The Woman in the Room”; prawa kupił wtedy za jednego dolara. W 1987 roku zapłacił 5000 dolarów za prawa do opowiadania o Shawshank, liczącego 96 stron tekstu ze zbioru „Cztery pory roku”. Scenariusz napisał dopiero pięć lat później, w osiem tygodni. Rob Reiner, współzałożyciel wytwórni Castle Rock Entertainment, zaproponował mu od 2,4 do 3 mln dolarów za oddanie reżyserii, lecz Darabont odmówił i został reżyserem, a Reiner pełnił rolę jego mentora. Dwa tygodnie po złożeniu scenariusza miał zapewniony budżet 25 mln dolarów, a przygotowania ruszyły w styczniu 1993 roku.

Rolę Reda dla Morgana Freemana zasugerowała producentka Liz Glotzer, choć w opowiadaniu bohater jest białym Irlandczykiem. Tom Hanks i Kevin Costner odrzucili rolę Andy’ego; Darabont obsadził Robbinsa po obejrzeniu go w filmie „Jacob’s Ladder”. Robbins nalegał, by zdjęcia nakręcił Roger Deakins. Zdjęcia trwały od czerwca do sierpnia 1993 roku. Więzienie w Maine zagrał zamknięty w 1990 roku zakład Ohio State Reformatory w Mansfield w stanie Ohio, a większość scen w celach nakręcono w dekoracji zbudowanej w pobliskiej, zamkniętej fabryce Westinghouse. Muzykę napisał Thomas Newman.

Film miał premierę 10 września 1994 roku na festiwalu w Toronto, a 23 września trafił do kin w Stanach Zjednoczonych w dystrybucji Columbia Pictures. W pierwszym obiegu zarobił około 16 mln dolarów i nie odzyskał 25 mln budżetu. Wśród przyczyn wymieniano konkurencję „Pulp Fiction” i „Forrest Gump”, brak postaci kobiecych oraz tytuł, uznany za mylący. Po siedmiu nominacjach do Oscara film wrócił do kin, a jego łączny wynik na świecie wyniósł 73,3 mln dolarów. W 1995 roku był najczęściej wypożyczanym filmem na kasetach wideo w USA, a od 1997 roku regularnie emitowała go stacja TNT.

Owen Gleiberman z „Entertainment Weekly” chwalił Freemana, ale uważał, że Robbins nie potrafi związać widzów z Andym. Kenneth Turan z „Los Angeles Times” pochwalił Freemana, lecz zarzucił filmowi złagodzenie obrazu więzienia. Roger Ebert w 1999 roku umieścił film na swojej liście The Great Movies. W serwisie Rotten Tomatoes ma 89% pozytywnych ocen ze 146 recenzji, a w Metacritic 82 punkty na 100. King powiedział w 2016 roku, że obok „Stań przy mnie” jest to jego ulubiona adaptacja.