Kliknij, aby powiększyćSerial, 1997
Lśnienie
Trzyodcinkowy miniserial grozy ABC z 1997 roku w reżyserii Micka Garrisa, nakręcony według scenariusza Stephena Kinga na podstawie jego powieści „Lśnienie”. Były nauczyciel z problemem alkoholowym zostaje zimowym dozorcą hotelu w górach Kolorado.
- Tytuł oryginalny
- The Shining
- Premiera
- 1997
- Rodzaj
- Serial
- Reżyseria
- Mick Garris
- Scenariusz
- Stephen King
- Muzyka
- Nicholas Pike
- Zdjęcia
- Shelly Johnson
- Na podstawie
- Lśnienie
- Czas trwania
- 273 min
- Liczba sezonów
- 1
Produkcja
Powstanie miniserialu wiąże się z niezadowoleniem Kinga z filmu Kubricka. Żeby uzyskać zgodę Kubricka na nową wersję, King musiał zobowiązać się na piśmie, że przestanie publicznie krytykować jego film. Wyjątkiem było stwierdzenie, że rozczarowała go rola Jacka Nicholsona, który zagrał Jacka Torrance’a tak, jakby był szalony już przed przybyciem do hotelu. ABC, które odniosło sukces przy wcześniejszych miniserialach według Kinga, zgodziło się powierzyć mu scenariusz przy niewielkich ograniczeniach cenzury.
Obsadzenie Jacka Torrance’a zajęło dużo czasu, bo wielu kandydatów obawiało się porównań z Nicholsonem. Wśród branych pod uwagę byli Tim Daly i Gary Sinise. Dzięki sugestii Rebecci De Mornay wybrano Stevena Webera, cztery dni przed rozpoczęciem zdjęć. Weber zgodził się, bo lubił miniserial „Bastion”, także w reżyserii Garrisa. Wendy wybrał King, a producenci zwrócili się do De Mornay w 1994 roku.
Zdjęcia w hotelu Stanley ruszyły w marcu 1996 roku, bo to miał być najbardziej śnieżny miesiąc w Denver. Okazało się jednak, że Estes Park leży w „cieniu śnieżnym”, więc ekipa wydała 100 tys. dolarów na maszyny do sztucznego śniegu sprowadzone z Los Angeles. Garris starał się, by hotel sprawiał wrażenie zamkniętego, więc niektóre wcześniej pomalowane na biało miejsca hotelu kazał przemalować na brązowo. Efektami zajął się zespół Steve’a Johnsona z XFX. Do ruchomych żywopłotów w kształcie zwierząt użyto zarówno wersji statycznych, jak i komputerowych.
Odbiór
Pierwszy odcinek obejrzało 19,8 mln widzów (12. miejsce w tygodniu), drugi 18,3 mln (także 12. miejsce), a trzeci 18,2 mln (14. miejsce). Serial trafił do pierwszej dwudziestki dziennej oglądalności we wszystkich trzech odcinkach.
Krytycy ocenili go początkowo życzliwie. „TV Guide” dał dziesięć punktów na dziesięć, a Ray Richmond z „Variety” pochwalił dopracowane tempo, napięcie i „zaskakującą głębię emocjonalną”. Ken Tucker z „Entertainment Weekly” wyróżnił głębię i upiorny nastrój. Tom Shales z „The Washington Post” radził czytelnikom unikać miniserialu. W Metacritic ma on 61 punktów na 100 na podstawie 14 recenzji. W 2014 roku Drew Grant z „The New York Observer” uznała go za najgorszą telewizyjną adaptację Kinga.
Szczegóły fabuły
Pokaż szczegóły fabuły (spoilery)
Hotel stopniowo opanowuje Jacka. Duch Delberta Grady’ego, dawnego dozorcy, który zabił rodzinę i siebie, namawia go w sali balowej do zabicia żony, syna i Hallorana. Wendy ogłusza męża i zamyka go w chłodni, ale Grady go wypuszcza. Jack atakuje Wendy, a potem Hallorana.
Danny zdoła na chwilę przywrócić ojcu świadomość i uprzedza go o awarii kotła. Pogodzony z losem, Jack wywołuje potężną eksplozję pary, która niszczy hotel, i ginie. Wendy, Danny i Hallorann uciekają. W epilogu, dziesięć lat później, Danny kończy liceum. Przypomina Tony’ego, który, jak sugeruje film, jest jego przyszłą wersją, a duch Jacka mówi, że go kocha.
Nagrody i nominacje
| Rok | Nagroda | Wynik |
|---|---|---|
| 1997 | Nagroda Primetime Emmy dla najlepszego miniserialu | nominacja |