Kliknij, aby powiększyćFilm, 1999
The Rage: Carrie 2
Amerykański horror z 1999 roku w reżyserii Katt Shea, kontynuacja filmu „Carrie” z 1976 roku. Nastolatka z telekinetycznymi zdolnościami staje naprzeciw grupy popularnych chłopców po samobójstwie swojej najlepszej przyjaciółki.
- Tytuł oryginalny
- The Rage: Carrie 2
- Premiera
- 1999
- Rodzaj
- Film
- Reżyseria
- Katt Shea
- Scenariusz
- Rafael Moreu
- Muzyka
- Danny B. Harvey
- Zdjęcia
- Donald M. Morgan
- Czas trwania
- 104 min
- Budżet
- 21 mln USD
- Wpływy
- 17 762 705 USD (USA)
Produkcja
Projekt zaczynał się jako samodzielna historia pod tytułem „The Curse”, bez związku z „Carrie”. Zdjęcia miały ruszyć w 1996 roku z Emily Bergl w roli głównej, ale prace utknęły na dwa lata i scenariusz przerobiono na kontynuację filmu De Palmy. Wątek chłopców oceniających punktami swoje podboje zainspirowała prawdziwa afera z 1993 roku z udziałem grupy zwanej Spur Posse. Zdjęcia, pod roboczym tytułem „Carrie 2: Say You’re Sorry”, ruszyły wiosną 1998 roku w Charlotte w Karolinie Północnej. Kilka tygodni później reżyser Robert Mandel odszedł z powodu różnic twórczych, a Katt Shea objęła stanowisko z mniej niż tygodniowym przygotowaniem i musiała powtórzyć materiał z dwóch tygodni zdjęć.
Odbiór
Film wszedł do kin 12 marca 1999 roku, w 2286 salach, i w pierwszy weekend zajął drugie miejsce w amerykańskim box office z wynikiem 7 065 123 USD. Zarobił w USA 17 762 705 USD przy budżecie 21 mln USD, więc uznano go za rozczarowanie finansowe.
W serwisie Rotten Tomatoes 25% z 40 recenzji jest pozytywnych, a w Metacritic film ma średnią 42 na 100. Roger Ebert dał mu dwie gwiazdki na cztery i zarzucił powtarzanie fabuły pierwowzoru, choć pochwalił Bergl. Dennis Harvey z „Variety” napisał, że film traktuje oryginał jak wzór, ale pomija jego humor i współczucie. Ty Burr z „Entertainment Weekly” wystawił ocenę B−. Chad Collins z Dread Central nazwał go po latach trafnie przewidującym temat przemocy rówieśniczej.
Szczegóły fabuły
Pokaż szczegóły fabuły (spoilery)
Rachel jest przyrodnią siostrą Carrie White: ich ojcem był Ralph White. Prawdę ujawnia Sue Snell, która wcześniej odnalazła matkę Rachel, Barbarę, leczoną w szpitalu psychiatrycznym.
Rachel zaczyna spotykać się z Jessem, jednym z graczy drużyny. Na przyjęciu u Marka chłopcy pokazują gościom nagranie jej z Jessem. Rozwścieczona Rachel używa telekinezy: zamyka dom, wybucha okno, ginie Chuck, wybucha pożar, a w drzwiach ginie Sue. Rachel doprowadza też do śmierci Moniki, Erica, Marka i Tracy. Na balkonie Rachel konfrontuje Jessego z jego „listą”, po czym zauważa, że taśma zarejestrowała, jak powiedział „kocham cię”, gdy spała.
Rok później Jesse, student, opiekuje się psem Rachel. Odwiedza go Rachel, ale po pocałunku rozsypuje się na kawałki, co pokazuje, że zginęła w pożarze.