Kliknij, aby powiększyćSerial, 1995
The Langoliers
Amerykański dwuodcinkowy miniserial grozy z 1995 roku, wyemitowany na ABC, napisany i wyreżyserowany przez Toma Hollanda według noweli „The Langoliers” ze zbioru „Czwarta po północy” (Four Past Midnight). Pasażerowie samolotu budzą się i odkrywają, że reszta pasażerów zniknęła.
- Tytuł oryginalny
- The Langoliers
- Premiera
- 1995
- Rodzaj
- Serial
- Reżyseria
- Tom Holland
- Scenariusz
- Tom Holland
- Muzyka
- Vladimir Horunzhy
- Na podstawie
- Czwarta po północy, The Langoliers
- Czas trwania
- 180 min
- Budżet
- szac. 3–5 mln USD
Produkcja
Richard P. Rubinstein, szef Laurel Entertainment, wykupił opcję na nowelę w 1992 roku. Uważał, że to materiał na „popcornowe kino”, a nie na ciężki dramat taki jak „Bastion”: jego zdaniem to kingowska wersja „Ten Little Indians” zmieszana z filmem katastroficznym Irwina Allena. Hollanda znał z prac nad adaptacją „Chudszego”, która utknęła w Warner Bros. King lubił jego filmy „Fright Night” i „Child’s Play”. Przy „Bastionie” King bywał na planie przez 25% czasu, tutaj ograniczył się do uwag do pierwszych wersji scenariusza i obejrzenia materiałów z pierwszych dziesięciu dni zdjęć.
Zdjęcia kręcono latem 1994 roku niemal w całości na lotnisku Bangor International w Maine, rodzinnym mieście Kinga. Do scen w samolocie produkcja sprowadziła z Japonii wycofany samolot Lockheed L-1011 TriStar, pociętego na części i złożonego na planie; drugi L-1011, dawny samolot linii TWA, posłużył do ujęć startu i lądowania. Zdjęcia zakończono we wrześniu 1994 roku. Kierownik produkcji Charles Miller szacował koszt na 3–5 mln dolarów. Efekty przygotowała nowojorska firma Image Design, która pracowała też przy „Bastionie”. Rubinstein zdecydował się na efekty komputerowe, a King i Holland odrzucali projekty, w których langoliery z buziami przypominały Pac-Mana; ostatecznie dano im rzędy metalicznych zębów.
Odbiór
Miniserial znalazł się w pierwszej piątce tygodniowych notowań oglądalności w ABC. W serwisie Rotten Tomatoes 50% z 22 recenzji jest pozytywnych (średnia 5,1/10), a w Metacritic ma 59 punktów na 100 (15 recenzji).
Ken Tucker z „Entertainment Weekly” dał ocenę „B” i porównał całość do odcinka „The Twilight Zone” rozciągniętego na cztery godziny, który mimo to ma swoje momenty. „TV Guide” przyznał jedną gwiazdkę na pięć, nazywając serial nudnym, a scenariusz i efekty słabymi. „Variety” uznało, że pierwsze trzy godziny działają dobrze, ale całość rozsypuje się, gdy pokazują się potwory. Autorzy książki „Stephen King Films FAQ” napisali, że Bronson Pinchot „przesadza w grze bardziej niż wszystkie langoliery razem wzięte”.
Szczegóły fabuły
Pokaż szczegóły fabuły (spoilery)
Albert odkrywa, że „teraźniejszość” zachowała się tylko w samolocie. Craig, którego dręczą wspomnienia brutalnego ojca, ucieka z więzów, rani Dinah i zabija Dona. Wreszcie widać źródło dźwięku: to potwory z zębami, które pożerają wszystko w przeszłości. Craig rozpoznaje w nich langoliery z opowieści ojca, ucieka w panice i zostaje przez nie pożarty.
Pasażerowie wsiadają do samolotu i startują. Dinah umiera z powodu rany. Aby przejść przez szczelinę w czasie, wszyscy muszą spać, a ktoś musi przywrócić ciśnienie w kabinie, więc Nick zgłasza się na ochotnika i znika, gdy samolot przelatuje przez szczelinę. Brian ląduje w Los Angeles. Pozostali bohaterowie odkrywają, że lotnisko jest pełne życia, ale wciąż puste, bo przenieśli się kilka minut w przyszłość. Czekają, aż ludzie zaczną się pojawiać.