Tales from the Darkside: The Movie

Film powstał jako kinowy spin-off serialu „Tales from the Darkside”, który Romero stworzył po sukcesie antologii „Creepshow” z 1982 roku. Romero i King pracowali wcześniej nad „Creepshow” i „Creepshow 2”, ale nie wrócili przy trzeciej części, „Creepshow 3”. Dlatego film Harrisona bywa nazywany prawdziwym „Creepshow 3” przez niektórych, wśród nich Toma Savini, który odpowiadał za efekty w „Creepshow”. John Harrison napisał wcześniej muzykę do pierwszego „Creepshow”.

Pierwszą nowelę napisał McDowell na podstawie opowiadania Doyle’a „Lot No. 249” z 1892 roku, ogłoszonego we wrześniu tego roku w „Harper’s Magazine”. Drugą, „The Cat from Hell”, według opowiadania Kinga napisał Romero. „The Cat from Hell” miało pierwotnie trafić do „Creepshow 2”, razem z innym opowiadaniem Kinga, „Pinfall”, ale zrezygnowano z niego ze względów budżetowych. Trzecia nowela, także autorstwa McDowella, wywodzi się z „Kwaidanu”, co czyni „Kwaidan” pierwszym japońskim horrorem z amerykańską wersją.

Budżet filmu wyniósł 6 mln USD. Zdjęcia zrobił Robert Draper, a muzykę skomponował Harrison.

Film trafił do kin 4 maja 1990 roku i w weekend otwarcia zajął trzecie miejsce. W Stanach Zjednoczonych zarobił 16,3 mln USD i bywa opisywany jako umiarkowany sukces kasowy. W Rotten Tomatoes 50% z 26 recenzji jest pozytywnych, a w Metacritic film ma 54 punkty na 100 na podstawie 13 recenzji.

Michael Wilmington z „Los Angeles Times” miał zastrzeżenia do decyzji reżysera, ale zauważył, że pod krwią i flakami kryje się więcej rozumu niż zwykle. „The Washington Post” nazwał film kiepskim wysiłkiem, a „TV Guide” nudną i wtórną antologią, w której efektowne ruchy kamery i stylizacja na film noir wypełniają, zamiast napędzać, i tak słabe historie.

Po latach Odie Henderson ze Slant Magazine zauważył, że każda z nowel ma podobną liczbę momentów świetnych, ohydnych i nudnych, co daje wyważony odbiór. Padraig Cotter ze Screen Rant ocenił, że film nie był wielkim hitem, ale okazał się skuteczną i rozrywkową antologią.