Podpalaczka

Podczas zdjęć do „The Thing” Universal zaproponował reżyserię Johnowi Carpenterowi, który zatrudnił Billa Lancastera do napisania scenariusza. King zaakceptował tę wersję. Kilka miesięcy później Carpenter zlecił Billowi Phillipsowi drugą wersję, z Richardem Dreyfussem w roli Andy’ego. Gdy „The Thing” zawiodło finansowo, Universal zastąpił Carpentera Markiem L. Lesterem, a ten sprowadził Stanleya Manna. Jego scenariusz był bliższy powieści niż porzucone wersje Carpentera. Burt Lancaster, początkowo obsadzony jako Hollister, musiał zrezygnować po operacji serca, a zastąpił go Martin Sheen.

Film wyprodukował Dino De Laurentiis i był to pierwszy film nakręcony w jego nowym kompleksie studiów w Karolinie Północnej. Zdjęcia trwały od 12 września do 26 listopada 1983 roku w Wilmington i okolicach, a także w Chimney Rock i Lake Lure. Był to pierwszy film zrealizowany tam po powołaniu North Carolina Film Office i uważa się, że uczynił z Wilmington ośrodek produkcji filmowej. Na siedzibę złej agencji wybrano historyczną plantację Orton pod Wilmington. De Laurentiis chciał ją kupić, żeby podpalić dom do jednej ze scen, ale właściciele odmówili i udostępnili go do ujęć zewnętrznych i kilku niewielkich scen wnętrz. Scenę pożaru nakręcono na zmniejszonej replice. Lester mówił, że filmowi przyświecał ton antycyjnowski: sięgnął po książkę o prawdziwych eksperymentach CIA z LSD na studentach, a De Laurentiis chciał nakręcić film przeciw CIA.

W serwisie Rotten Tomatoes 40% z 35 recenzji jest pozytywnych, a w Metacritic film ma 50 punktów na 100 (siedem recenzji). Roger Ebert dał dwie gwiazdki na cztery i napisał, że najbardziej zdumiewające jest to, jak film jest nudny: żadna postać nie jest przekonująca, a Barrymore nie wzbudza współczucia, bo nie jest wiarygodną dziewczynką, tylko chwytem fabularnym. Colin Greenland w magazynie „Imagine” przypuszczał, że historia została zepsuta, zanim trafiła do aktorów, przez uproszczenia i usunięcie narracyjnej inteligencji Kinga.

King, który widział wstępny montaż, określił film jako jedną z najgorszych adaptacji swoich utworów i nazwał go „pozbawionym smaku”. Później pokłócił się o te słowa z Lesterem, a w rozmowie z „Cinefantastique” obciążył odpowiedzialnością za niedociągnięcia producenta. Podobała mu się jedna scena, w której ojciec uczy Charlie przypiekać chleb na tosty; King powiedział, że chciałby sam na nią wpaść.