Przejdź do treści
Przejdź do treści
Plakat / grafika ekranizacji: CreepshowKliknij, aby powiększyć
Plakat / grafika filmu z oficjalnego archiwum StephenKing.com · Źródło ilustracji

Film, 1982

Creepshow

Komediowa antologia grozy wyreżyserowana przez George’a A. Romero i wydana w 1982 roku w USA, hołd dla komiksów wydawnictwa EC Comics. Scenariusz napisał Stephen King, a dwie z pięciu nowel opierają się na jego opowiadaniach.

Tytuł oryginalny
Creepshow
Premiera
1982
Rodzaj
Film
Scenariusz
Stephen King
Na podstawie
Weeds, The Crate
Czas trwania
120 min
Budżet
8 mln USD
Wpływy
ponad 21 mln USD (USA i Kanada)

Produkcja

Romero i King chcieli pierwotnie sfilmować powieść „Bastion”, ale wytwórnia Warner Bros. nie wierzyła w nich na tyle, by dać wysoki budżet. Poszukali więc tańszego projektu i wybrali antologię na wzór komiksów grozy EC Comics, którymi obaj zaczytywali się w młodości. King napisał scenariusz w ciągu kilku tygodni, dodając dwa wcześniej stworzone opowiadania. Warner Bros. zatwierdziło projekt, lecz nadal oszczędzało na produkcji. Aby ograniczyć koszty, King zagrał jedną z ról, a Billy’ego zagrał jego syn.

Zdjęcia kręcono w okolicach Pittsburgha, zgodnie z tradycją Romero. Większość materiału powstała w opuszczonej szkole przerobionej na studio. Nakręcono tam w całości nowele o Jordym i o karaluchach oraz prolog i epilog, a zdjęcia w tym miejscu trwały przez cały 1981 rok.

Aby nadać filmowi wygląd komiksu, Romero zatrudnił specjalistę od efektów Toma Saviniego. Razem z 17-letnim asystentem był jedynym członkiem ekipy od efektów specjalnych, a potwór z „The Crate” to pierwsza w jego karierze w pełni zdalnie sterowana marionetka. Dwadzieścia tysięcy karaczanów do ostatniej noweli dostarczyli entomolog Ray Mendez (Amerykańskie Muzeum Historii Naturalnej) oraz David Brody.

Odbiór

Po czterotygodniowych pokazach próbnych w Bostonie w lipcu 1982 roku film wszedł do szerokiej dystrybucji 10 listopada 1982 roku. W pierwszy weekend zarobił 5 870 889 dolarów w 1127 kinach i zajął pierwsze miejsce w amerykańskim box office, wyprzedzając „First Blood”. W USA i Kanadzie zebrał łącznie 21 028 755 dolarów, co dało mu pozycję najbardziej dochodowego horroru Warner Bros. w 1982 roku.

W serwisie Rotten Tomatoes 66% z 76 recenzji jest pozytywnych (średnia 6,3/10), a w Metacritic film ma 59 punktów na 100 na podstawie 9 recenzji. Roger Ebert dał mu trzy gwiazdki na cztery i pisał o humorze oraz sympatii twórców do materiału. Vincent Canby z „New York Timesa” chwalił celowo tandetną komiksową stylistykę i grę aktorów, natomiast Gary Arnold z „Washington Post” uznał nowele za wtórne. Richard Corliss z „Time” napisał, że wstrząsy da się przewidzieć, a zabawę i grozę w odpowiedniej proporcji łączy tylko nowela z E.G. Marshallem i karaluchami.

Szczegóły fabuły

Pokaż szczegóły fabuły (spoilery)

W „Father’s Day” Bedelia Grantham zabiła w Dzień Ojca swojego ojca Nathana, który kazał zastrzelić jej ukochanego Yarbro. Po latach Nathan wychodzi z grobu jako trup i zabija kolejnych członków rodziny.

Jordy Verrill, pokryty pozaziemską roślinnością, która porasta jego farmę i ciało, popełnia samobójstwo; zapowiedź deszczów sugeruje, że rośliny rozprzestrzenią się dalej. Richard Vickers zakopuje Harry’ego po szyję na plaży i pokazuje mu w telewizji Beckę w podobnej sytuacji; oboje toną. Wracają jako nieumarli i robią to samo jemu.

W „The Crate” potwór ze skrzyni zabija woźnego i studenta Charliego. Henry Northup podstępem sprowadza Wilmę pod schody, gdzie pożera ją stwór, po czym wrzuca skrzynię do jeziora w kamieniołomie. Potwór przeżywa i rozrywa skrzynię. Upson Pratt umiera na atak serca, osaczony przez karaluchy, które po chwili wylewają się z jego ciała.

W epilogu Billy dźga igłą laleczkę voodoo zamówioną z komiksu, a jego ojciec zaczyna cierpieć.

Wybierz, na co się zgadzasz. Odmowa nie blokuje czytania portalu. Zgodę możesz później wycofać przyciskiem „Ustawienia cookies”.

Przeczytaj politykę prywatności

Dostępność i czytelność

Dostosuj sposób wyświetlania portalu do swoich potrzeb.

Uwzględniamy także systemowe ograniczenie ruchu. Klawisz Tab przenosi między elementami, Enter je uruchamia, a Escape zamyka ten panel. Całą stronę możesz powiększyć w przeglądarce.

Wybór zapisujemy tylko w tej przeglądarce, bez przesyłania go do zewnętrznych usług.

Otwórz oryginalny plik