Bastion

Droga „Bastionu” na ekran była długa. W latach 80. miał to być film kinowy, który dla Laurel Entertainment zrealizuje George A. Romero. King skończył pierwszą wersję scenariusza na początku 1981 roku i napisał kolejne, ale rozmiar powieści i budżet, szacowany na 15–25 mln dolarów, zatrzymały projekt. Po 1990 roku King zaczął pisać scenariusz dla Richarda P. Rubinsteina, a gdy projekty Kinga mu nie odpowiadały, zatrudnił Rospo Pallenberga.

W czerwcu 1992 roku King uznał, że miniserial pozwoli zmieścić większość treści książki. W cztery miesiące napisał 420-stronicowy pierwszy szkic, a do rozpoczęcia zdjęć powstało sześć wersji. Stacja ABC zgodziła się, że nie zniszczy ducha powieści ograniczeniami telewizyjnych standardów. ABC i Rubinstein proponowali na reżysera Briana De Palmę, ale King wybrał Micka Garrisa po obejrzeniu jego pracy przy „Psycho IV: The Beginning” i „Sleepwalkers”. Budżet wyniósł 26 mln dolarów, ponad dwukrotnie więcej niż przy wcześniejszych miniserialach ABC według Kinga.

Najtrudniej było obsadzić Randalla Flagga. Brano pod uwagę m.in. Christophera Walkena, Jeffa Goldbluma i Davida Bowiego, lecz żaden nie był dostępny; King zainteresował się Jamey’em Sheridanem po jego roli w filmie „Whispers in the Dark” (1992), a przekonał go na próbach czytanych. Zdjęcia trwały sześć miesięcy i zaczęły się w lutym 1993 roku w Salt Lake City. Sceny z Boulder przeniesiono do Utah po uchwaleniu w Kolorado poprawki 2, a potem kręcono w Las Vegas. Scenograf Nelson Coates zbudował 225 planów, a charakteryzację i efekty przygotował zespół Steve’a Johnsona z firmy XFX.

Miniserial pokazano w ABC przez cztery wieczory, od 8 do 12 maja 1994 roku. Wybrano maj, bo był to miesiąc badań oglądalności i najwcześniejszy bez nowych odcinków „Monday Night Football” i „Roseanne”. Wszystkie części obejrzało około 19 mln gospodarstw domowych, rating wyniósł od 20,0 do 21,0, a share od 31 do 32.

W serwisie Rotten Tomatoes 67% z 24 recenzji jest pozytywnych, a w Metacritic serial ma średnią 61 na 100 (17 krytyków). John J. O’Connor z „The New York Timesa” napisał, że w produkcję włożono mnóstwo czasu i pieniędzy, i widać to na ekranie, choć gdy akcja skupia się na starciu dobra ze złem, „zaczyna się sączyć monotonia”. Ken Tucker z „Entertainment Weekly” pochwalił obsadę i wierność scenariusza tonowi powieści. Emily Stephens z „The A.V. Club” uznała po latach, że serial „nie wytrzymuje próby czasu”. W Polsce Maciej Parowski w „Nowej Fantastyce” ocenił go bardzo pozytywnie i zwrócił uwagę na zręczne pokazanie przez Garrisa starcia dobra ze złem. W zestawieniu „The New York Observer” z 2014 roku miniserial zajął drugie miejsce wśród telewizyjnych adaptacji Kinga, za „To” (1990). Miniserial miał sześć nominacji do nagrody Primetime Emmy i zdobył dwie statuetki: za charakteryzację i za miks dźwięku.