Kliknij, aby powiększyćFilm, 2007
1408
Amerykański horror psychologiczny z 2007 roku w reżyserii Mikaela Håfströma, oparty na opowiadaniu „1408”. Sceptyczny pisarz zatrzymuje się w pokoju nowojorskiego hotelu, w którym nikt nie wytrzymał godziny.
- Tytuł oryginalny
- 1408
- Premiera
- 2007
- Rodzaj
- Film
- Reżyseria
- Mikael Håfström
- Scenariusz
- Matt Greenberg, Larry Karaszewski, Scott Alexander
- Muzyka
- Gabriel Yared
- Zdjęcia
- Benoît Delhomme
- Na podstawie
- 1408
- Czas trwania
- 104 min
- Budżet
- 25 mln USD
- Wpływy
- 132 mln USD
Produkcja
Prawa do opowiadania opcjonowała wytwórnia Dimension Films, która zatrudniła Matta Greenberga do napisania scenariusza. W październiku 2005 roku reżyserem został Mikael Håfström, a scenariusz przerobili Scott Alexander i Larry Karaszewski. W marcu 2006 roku do głównej roli zaangażowano Johna Cusacka, a w kwietniu dołączył do niego Samuel L. Jackson.
W lipcu 2006 roku obsadzono Kate Walsh jako byłą żonę bohatera, ale w sierpniu musiała zrezygnować z powodu zobowiązań wobec serialu „Grey’s Anatomy”. Zastąpiła ją Mary McCormack. Według Cusacka część zewnętrznych ujęć hotelu Dolphin kręcono przy hotelu Roosevelt w Nowym Jorku, a sceny w holu w Reform Club w Londynie.
Powstały cztery wersje zakończenia: kinowa i trzy alternatywne. W 2007 roku podawano, że Håfström nakręcił zakończenie na nowo, bo widzowie na pokazach próbnych uznali oryginał za przygnębiający. W wywiadzie z 2024 roku wyjaśnił jednak, że wersję kinową nakręcono jako pierwszą, a alternatywne powstały później, bo chciał eksperymentować. Uważa wersję kinową za mocniejszą i bardziej wzruszającą.
Odbiór
Film wszedł do kin w Stanach Zjednoczonych 22 czerwca 2007 roku. W pierwszy weekend zajął drugie miejsce i zebrał 20,6 mln dolarów w 2678 kinach. Przy budżecie 25 mln dolarów zarobił w sumie około 132 mln, z czego 71,9 mln w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
W Rotten Tomatoes 80% ze 176 recenzji jest pozytywnych, a w Metacritic film ma 64 punkty na 100 na podstawie 27 recenzji. Widzowie ankietowani przez CinemaScore dali mu ocenę „B−”. James Berardinelli przyznał trzy gwiazdki na cztery i nazwał go „najlepszym horrorem roku”. Mick LaSalle z „San Francisco Chronicle” uznał, że film zachowuje poczucie humoru Kinga. Wesley Morris z „The Boston Globe” napisał recenzję mieszaną: pierwsze pół godziny budzi poczucie zagrożenia, ale potem film je rozbija, a w porównaniu z „Lśnieniem” brakuje mu gwałtownej grozy i dramaturgicznej konstrukcji. Rob Salem z „Toronto Star” dał dwie gwiazdki na cztery i uznał film za przewidywalny.
Szczegóły fabuły
Pokaż szczegóły fabuły (spoilery)
W pokoju Enslin zaczyna przeżywać wizje. Widzi zmarłą córkę, a potem przeżywa na nowo wypadek podczas surfowania sprzed pobytu w hotelu i budzi się w szpitalu, gdzie godzi się z Lily. Okazuje się, że to złudzenie i że wciąż jest w pokoju. Odliczanie zeruje się i zaczyna od nowa. Głos z telefonu proponuje mu, by przeżywał tę samą godzinę w nieskończoność albo skorzystał z „ekspresowego wymeldowania”. W pokoju pojawia się pętla wisielca, ale Mike odmawia, sporządza koktajl Mołotowa i podpala pokój.
W wersji kinowej ratują go strażacy, a Mike godzi się z Lily. Wśród uratowanych rzeczy jest dyktafon, na którym słychać głos Katie. W pierwszej wersji reżyserskiej Mike ginie w pożarze, a jego wydawca dostaje rękopis i taśmę z głosami Mike’a i Katie. W jednym z alternatywnych zakończeń z dyktafonu słychać tylko głos Mike’a, więc Lily pozostaje sceptyczna wobec jego relacji.