Przejdź do treści
Przejdź do treści
Plakat / grafika ekranizacji: Smętarz dla zwierzakówKliknij, aby powiększyć
Plakat / grafika filmu z oficjalnego archiwum StephenKing.com · Źródło ilustracji

Film, 2019

Smętarz dla zwierzaków

Horror z USA z 2019 roku, wyreżyserowany przez Kevina Kölscha i Dennisa Widmyera; druga ekranizacja powieści „Smętarz dla zwierzaków”. Rodzina Creedów odkrywa za domem tajemniczy cmentarz, który potrafi wskrzeszać zmarłych.

Tytuł oryginalny
Pet Sematary
Premiera
2019
Rodzaj
Film
Scenariusz
Jeff Buhler
Zdjęcia
Laurie Rose
Czas trwania
101 min
Budżet
21 mln USD
Wpływy
113,1 mln USD

Film wczyta się z YouTube dopiero po kliknięciu.

Opis

Film z 2019 roku jest drugą adaptacją powieści Kinga z 1983 roku, po filmie z 1989 roku, i trzecim filmem w serii Pet Sematary. Scenariusz napisali Jeff Buhler oraz, bez podpisu, David Kajganich, a główne role zagrali Jason Clarke, Amy Seimetz i John Lithgow. Film wyprodukowała wytwórnia Paramount Pictures.

Louis Creed, lekarz, przeprowadza się do miasteczka Ludlow w stanie Maine, niedaleko kampusu uniwersyteckiego. Towarzyszą mu żona Rachel, dzieci (Ellie i Gage) oraz kot Church, ulubieniec dziewczynki. Sąsiad, Jud Crandall, uprzedza ich o ciężarówkach, które przez całą dobę pędzą drogą przy domach. W lesie za domem Rachel i Ellie natrafiają na pochód dzieci niosących martwego psa na cmentarz zwierząt „Pet Sematary”.

W szpitalu Louis nie potrafi uratować życia Victora Pascowa, studenta, który zginął w wypadku, a potem śni mu się, że Pascow prowadzi go na tyły cmentarza zwierząt i ostrzega, by nie szedł dalej. Gdy się budzi, jego stopy i prześcieradło są ubłocone. W Halloween Church ginie pod kołami ciężarówki. Jud radzi Louisowi, by pochował kota za cmentarzem zwierząt, na dawnym cmentarzysku. Następnego dnia Church wraca do domu, ale jest agresywny.

Film trwa 101 minut. Zdjęcia wykonał Laurie Rose, a muzykę skomponował Christopher Young. W Stanach Zjednoczonych film wszedł do kin 5 kwietnia 2019 roku, a w Polsce 3 maja.

Oficjalny zwiastun

„Smętarz dla zwierzaków (2019)”: oficjalny zwiastun z kanału Paramount Pictures. Materiał anglojęzyczny. Dostępność polskich napisów nie została potwierdzona.

Zwiastun uruchomisz przyciskiem „Odtwórz zwiastun” na tej stronie. Możesz również obejrzeć go na oficjalnym kanale Paramount Pictures w YouTube. Materiał może ujawniać fragmenty fabuły.

Duet reżyserów

Za ekranizację odpowiadają Kevin Kölsch i Dennis Widmyer. Ich film wraca do rodziny Creedów, lecz wprowadza istotne zmiany wobec powieści i adaptacji z 1989 roku. Porównanie warto rozpocząć od sposobu przedstawienia żałoby i decyzji podejmowanych po stracie, a nie od samego wyglądu cmentarzyska.

Oficjalnie udostępnione alternatywne zakończenie

Paramount opublikowało alternatywny finał na swoim kanale Paramount Movies. To rzeczywisty materiał związany z produkcją, a nie fanowski montaż. Można go obejrzeć na oficjalnym kanale dystrybutora. Materiał zdradza rozwiązanie fabuły; dostępność polskich napisów nie została potwierdzona.

W rozmowie przytoczonej przez CinemaBlend Dennis Widmyer wyjaśniał, że nakręcono i zmontowano dwa zakończenia, które następnie pokazano widzom testowym. Obie wersje uzyskały zbliżone wyniki. Sam fakt istnienia drugiego finału nie oznacza więc, że był on jedynym zamierzonym zakończeniem usuniętym wbrew reżyserom.

Porównanie obu wariantów najlepiej zostawić na czas po seansie: już ich punkt wyjścia ujawnia losy rodziny Creedów.

Church na planie: kot, charakteryzacja i filmowe złudzenia

Raport American Humane opisuje przygotowanie scen z kotem oraz odróżnia działania zwierzęcia od montażu i rekwizytów. Zwykłe przejścia, siadanie i pozostawanie w miejscu wykonywano na sygnały opiekunów. Skok na kolana aktora przygotowano z pomocą smakołyków i sygnału dźwiękowego. Dzięki temu zachowanie widoczne w gotowym ujęciu wynikało z wyuczonej czynności.

Jak uzyskano wygląd „powracającego” Churcha

Do charakteryzacji stosowano nietoksyczne materiały i sztuczne strupy. Zlepioną sierść uzyskiwano za pomocą białek jaj, a efekt krwi za pomocą syropu kukurydzianego i organicznego czerwonego barwnika. Scenę czesania i pozornego podrapania dziewczynki rozbito na krótkie ujęcia: aktorka udawała mocne ciągnięcie grzebieniem, a kot jej nie podrapał.

Martwy ptak pokazywany przy Churchu był rekwizytem. Z kolei ujęcie kota idącego środkiem szosy powstało w hali zdjęciowej na tle niebieskiego ekranu, a nie w ruchu drogowym. Te rozwiązania pokazują, jak pozornie niebezpieczne sytuacje tworzono z oddzielnie przygotowanych elementów.

Film otrzymał pełną certyfikację programu No Animals Were Harmed. Raport z realizacji scen ze zwierzętami zawiera dalsze szczegóły i odniesienia do wydarzeń fabularnych.

Obsada

Zdjęcia: Jason Clarke — Georges Biard, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0; Amy Seimetz — larry-411, Wikimedia Commons, CC BY 2.0; John Lithgow — Rubenstein, Wikimedia Commons, CC BY 2.0

Pełna obsada i twórcy (15 osób)

Wybierz, na co się zgadzasz. Odmowa nie blokuje czytania portalu. Zgodę możesz później wycofać przyciskiem „Ustawienia cookies”.

Przeczytaj politykę prywatności

Dostępność i czytelność

Dostosuj sposób wyświetlania portalu do swoich potrzeb.

Uwzględniamy także systemowe ograniczenie ruchu. Klawisz Tab przenosi między elementami, Enter je uruchamia, a Escape zamyka ten panel. Całą stronę możesz powiększyć w przeglądarce.

Wybór zapisujemy tylko w tej przeglądarce, bez przesyłania go do zewnętrznych usług.

Otwórz oryginalny plik