Dolores Claiborne

„Dolores Claiborne” to thriller psychologiczny z 1995 roku, nakręcony według powieści Stephena Kinga z 1992 roku o tym samym tytule. Reżyserem był Taylor Hackford, scenariusz napisał Tony Gilroy, a główną rolę zagrała Kathy Bates. Dla aktorki była to druga duża rola w ekranizacji prozy Kinga po filmie „Misery” (Misery) z 1990 roku.

Dolores Claiborne od lat pracuje jako gosposia u starszej, częściowo sparaliżowanej Very Donovan, w jej rezydencji na fikcyjnej wyspie Little Tall w stanie Maine. Pewnego popołudnia Vera umiera, a policja wszczyna śledztwo w sprawie zabójstwa. Podejrzenie pada na Dolores, której mieszkańcy ufają niewiele: od dawna podejrzewają ją o zabicie męża, Joego St. George’a. Prowadzący tamtą sprawę detektyw John Mackey jest zdecydowany doprowadzić do jej skazania.

Do rodzinnych stron przyjeżdża Selena, dorosła córka Dolores, odnosząca sukcesy dziennikarka z Nowego Jorku. Od lat żyje z matką w niezgodzie i sama ma wątpliwości, czy ta jest niewinna. Fabuła jest opowiadana w dużej mierze za pomocą retrospekcji, które stopniowo odsłaniają historię małżeństwa Dolores, jej relację z Verą i napięcia między matką a córką.

Obok Kathy Bates i Jennifer Jason Leigh (Selena) wystąpili m.in. Judy Parfitt jako Vera Donovan, Christopher Plummer jako detektyw Mackey, David Strathairn jako Joe St. George oraz John C. Reilly i Eric Bogosian. Zdjęcia wykonał Gabriel Beristáin, muzykę skomponował Danny Elfman, a producentem był sam Hackford. Film wyprodukowało Castle Rock Entertainment, a dystrybuowało Columbia Pictures.

Światło w „Dolores Claiborne”

Gabriel Beristáin budował obraz przy oszczędnym użyciu źródeł światła. W rozmowie opublikowanej przez „American Cinematographer”, przy okazji późniejszego filmu „The Spanish Prisoner”, wskazywał „Dolores Claiborne” jako przykład swojego sposobu pracy: światło wpadające przez okno lub drzwi, delikatne doświetlenie wnętrza i ruch aktorów dostosowany do tak przygotowanej przestrzeni. Zamiast równomiernie rozjaśniać pomieszczenie, operator pozwalał, aby część kadru pozostała w cieniu.

Zdjęcia zwróciły uwagę Davida Mameta. Reżyser przyznał w tym samym materiale, że właśnie praca Beristáina przy filmie Hackforda była zasadniczym powodem zaproszenia go do „The Spanish Prisoner”. Archiwalny artykuł American Cinematographer pokazuje więc również, jak ekranizacja Kinga wpłynęła na kolejne zawodowe spotkanie operatora.

Komentarz reżysera i wydanie Warner Archive

Amerykański Blu-ray Warner Archive z 2017 roku zawiera komentarz Taylora Hackforda, przeniesiony ze starszego DVD, oraz zwiastun. Według recenzji wydania w Blu-ray.com reżyser omawia współpracę z Kingiem i Tonym Gilroyem, dobór obsady, scenografię oraz realizację zdjęć w Nowej Szkocji. Płyta przywraca miks dźwięku 5.1 w formacie DTS-HD Master Audio; wcześniejsze DVD miało ścieżkę stereofoniczną. Z kolei tekstowego dodatku o realizacji zaćmienia słońca, obecnego na DVD, nie przeniesiono na Blu-ray. Przy zbieraniu wydań znaczenie ma zatem nie tylko rozdzielczość obrazu, lecz także różny zestaw dodatków.