Cujo

Według Kinga powieść wzięła się częściowo z wizyty u mechanika wiosną 1977 roku. W wywiadzie dla „The Paris Review” z 2006 roku opowiadał, że z powodu kłopotów z motocyklem pojechał do warsztatu na północnych obrzeżach Bridgton w stanie Maine. Motocykl zgasł mu zaraz po przyjeździe, a chwilę później z garażu wyszedł warczący bernardyn i rzucił się do jego ręki. Mechanik powstrzymał psa, uderzając go kluczem w zad, ale pisarz był zaskoczony i wystraszony. Drugim impulsem był artykuł w gazecie z Portland o małym dziecku zabitym przez bernardyna. King miał wtedy niesprawnego forda pinto, czyli ten sam model, którym Donna Trenton przyjeżdża do warsztatu. Imię psa pochodzi od pseudonimu Williego Wolfe’a, jednego z ludzi stojących za porwaniem Patty Hearst i wciągnięciem jej do Symbionese Liberation Army.

W książce „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika” z 2000 roku King przyznał, że prawie nie pamięta pisania „Cujo”. Powieść powstawała w okresie, gdy jego uzależnienie od alkoholu było najsilniejsze. Dodał, że lubi tę książkę i żałuje, że nie pamięta przyjemności z pisania jej udanych fragmentów.

Powieść opisuje kłopoty obu rodzin: u Trentonów zdradę Donny i problemy firmy Vica, u Camberów przemoc Joego wobec żony i syna oraz wyjazd Charity z Brettem do siostry w Connecticut, by pokazać synowi lepsze życie. W posłowiu przypomniano, że Cujo był dobrym psem, który zawsze starał się sprawiać radość właścicielom, a do przemocy doprowadziła go wścieklizna. Akcja toczy się w Castle Rock, a książka wielokrotnie wraca do Franka Dodda, byłego miejscowego policjanta, który okazał się seryjnym mordercą. Szeryf George Bannerman pracował kiedyś z Doddem i to on odkrył jego winę. Wydarzenia z lata 1980 roku i sam bernardyn powracają potem w aluzjach w innych utworach Kinga.

Po premierze w 1981 roku powieść zajęła wysokie miejsce na amerykańskich listach bestsellerów i zdołała je utrzymać. W 1982 roku zdobyła British Fantasy Award za najlepszą powieść (Nagrodę Augusta Derletha), a także nominacje do Nagrody Locusa za najlepszą powieść fantasy i do Nagrody Balrog. Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Bibliotek w latach 1990–1999 „Cujo” był 49. na liście najczęściej zakazywanych i kwestionowanych książek w Stanach Zjednoczonych. W 1983 roku Lewis Teague nakręcił ekranizację według scenariusza Dona Carlosa Dunawaya i Barbary Turner. Fabuła filmu jest podobna do książkowej, ale zakończenie wypada w nim bardziej optymistycznie. 11 marca 2025 roku Netflix ogłosił prace nad nową wersją z Royem Lee jako producentem, a 18 marca podano, że rozmowy o reżyserii prowadzi Darren Aronofsky.