Kliknij, aby powiększyćSerial, 2006
Marzenia i koszmary
„Marzenia i koszmary” (2006): osiem ekranizacji opowiadań Kinga, ich pierwowzory, premiera TNT i dwie nagrody Emmy dla odcinka „Battleground”.
- Tytuł oryginalny
- Nightmares & Dreamscapes
- Premiera
- 2006
- Rodzaj
- Serial
- Na podstawie
- Marzenia i koszmary
Opis
Osiem historii zamiast jednej fabuły
Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King, znane w Polsce jako Marzenia i koszmary, to telewizyjna antologia oparta na krótkiej prozie Kinga. Amerykańska premiera w TNT odbyła się 12 lipca 2006 roku. Poszczególne historie mają własnych bohaterów i sytuacje wyjściowe; nie tworzą kolejnych rozdziałów jednej powieści.
Jakie opowiadania zekranizowano?
- Battleground
- Umney’s Last Case
- The End of the Whole Mess
- Crouch End
- The Road Virus Heads North
- The Fifth Quarter
- Autopsy Room Four
- You Know They Got a Hell of a Band
Ta lista identyfikuje pierwowzory. Przy szukaniu konkretnego odcinka warto posłużyć się tytułem angielskim, ponieważ tytuły tłumaczeń opowiadań i telewizyjnych wersji mogą się różnić.
Nie wszystkie teksty pochodzą z tomu „Marzenia i koszmary”
Nazwa serialu nawiązuje do zbioru o tym samym tytule, ale zakres adaptacji jest szerszy. Battleground znajduje się w Night Shift, natomiast The Road Virus Heads North i Autopsy Room Four w Everything’s Eventual. Zakup samego tomu Marzenia i koszmary nie zapewnia więc kompletu literackich pierwowzorów serialu.
Trzy różne pomysły na strach
W Battleground zawodowy zabójca staje się celem odwetu po zabójstwie producenta zabawek. Miniaturowi żołnierze odwracają zwykłą relację siły: przedmioty kojarzone z zabawą zyskują możliwość rzeczywistego ataku. Punkt wyjścia łączy absurdalną skalę przeciwników z poważnym zagrożeniem.
Autopsy Room Four buduje napięcie na bezruchu. Howard Cottrell odzyskuje świadomość przed sekcją zwłok, ale nie może dać znać, że żyje. The Road Virus Heads North zaczyna się z kolei od zakupu niepokojącego obrazu. W notatce o genezie tego opowiadania King wspomina rzeczywisty obraz podarowany mu przez żonę i dziecięcy lęk, że oczy namalowanej postaci śledzą przechodzących.
Dwie nagrody Emmy
Television Academy odnotowuje dla produkcji dwie nagrody Emmy w 2007 roku, obie związane z Battleground: za specjalne efekty wizualne oraz za oryginalną muzykę Jeffa Beala. Wśród nominacji figuruje także charakteryzacja nieprotetyczna. To konkretne wyróżnienia rzemiosła telewizyjnego, a nie nagroda za cały literacki zbiór.
Jak korzystać z antologii?
Samodzielność historii pozwala wybierać odcinki według ulubionego rodzaju grozy. Dla porównania literatury i ekranu najlepiej zestawić pojedynczy epizod z odpowiadającym mu tekstem, zwracając uwagę na narratora, tempo i sposób ujawniania informacji. Historyczna emisja TNT nie jest potwierdzeniem bieżącej oferty VOD w Polsce.
„Battleground”: opowieść prowadzona bez dialogów
Williama Hurta obsadzono jako płatnego zabójcę Renshawa. Odcinek wyreżyserował Brian Henson, a scenariusz adaptacji napisał Richard Christian Matheson. Bohater nie objaśnia widzowi swoich planów w rozmowach. Zmiany sytuacji trzeba odczytywać z jego zachowania, otoczenia i przebiegu walki z miniaturowym przeciwnikiem.
Muzyka Jeffa Beala pełni tu wyjątkowo ważną funkcję narracyjną. Profil kompozytora w „Eastman Notes” opisuje ciągłą obecność partytury w pozbawionym dialogów epizodzie. Dźwięk nie służy wyłącznie podkreślaniu nagłych ataków: pomaga utrzymać rytm historii, której centralna postać przez długi czas działa samotnie.
Przy oglądaniu można zwrócić uwagę na zmianę skali. Mieszkanie dorosłego człowieka staje się polem bitwy, a wyposażenie wnętrza osłonami i przeszkodami. Punkt widzenia decyduje, czy widzimy niewielką zabawkę, czy uzbrojonego przeciwnika. Ten sposób inscenizacji pozwala potraktować absurdalny pomysł poważnie bez ciągłego tłumaczenia jego zasad słowami.