Życie Chucka

Akt trzeci, „Thanks, Chuck”, zaczyna się od nauczyciela Marty’ego Andersona, który zauważa na świecie niepokojące zjawiska: klęski żywiołowe i ogólnoświatową utratę internetu. Wszędzie pojawiają się billboardy z podobizną księgowego Charlesa Krantza i napisem podziękowania „Thanks, Chuck!” za 39 lat. Marty i jego była żona Felicia Gordon zastanawiają się, czy to koniec wszechświata. Marty opowiada też o Kalendarzu Kosmicznym Carla Sagana, który ma obrazować wiek wszechświata w skali jednego roku.

Akt drugi, „Buskers Forever”, rozgrywa się dziewięć miesięcy wcześniej. Chuck jest na konferencji bankowej, gdy trafia na ulicznego perkusistę Taylora Francka. Bez namysłu zaczyna tańczyć, a wokół zbiera się tłum. Dołącza do niego Janice Halliday i wspólnie tańczą.

Akt pierwszy, „I Contain Multitudes”, pokazuje dzieciństwo Chucka, który mieszka u dziadków, Albie’ego i Sarah. Babcia pokazuje mu, jak czerpać radość z tańca. Dziadek zabrania mu wchodzić do kopuły na szczycie domu. W szkole nauczycielka pani Richards tłumaczy mu, co znaczy fraza „I contain multitudes” z poematu Walta Whitmana „Song of Myself”. Chuck zapisuje się do szkolnego klubu tańca „Twirlers and Spinners” i podkochuje się w starszej koleżance, Cat McCoy, która prosi go o wspólny taniec na szkolnej zabawie Fall Fling.