The Road Virus Heads North

„Drogowy wirus zmierza na północ” (ang. „The Road Virus Heads North”) opowiada o Richardzie Kinnellu, odnoszącym sukcesy autorze horrorów. Wraca on do domu w Derry z konferencji literackiej w Bostonie. Po drodze trafia na wyprzedaż, gdzie kupuje dziwaczny, niepokojący obraz: mężczyzna o spiłowanych zębach prowadzi pontiaka firebirda przez most w Bostonie. Kinnell, kolekcjoner osobliwości, kupuje płótno bez wahania. W trakcie dalszej podróży dostrzega, że szczegóły obrazu się zmieniają.

Prawdziwy obraz jako punkt wyjścia

King wyjaśnia na swojej stronie, że posiadał obraz opisany w opowiadaniu. Dostał go od żony i powiesił w gabinecie. Dzieci nie lubiły przedstawionego kierowcy; miały wrażenie, że jego oczy śledzą osoby przechodzące przez pokój. Z takiego domowego przedmiotu wyrósł pomysł historii o płótnie, którego wygląd nie pozostaje stały.

Obraz pozwala połączyć obserwację z oczekiwaniem na pościg. Kinnell nie otrzymuje jednoznacznej instrukcji, co ma zrobić: musi porównywać szczegóły i oceniać, czy może ufać własnym oczom. Jego zawód dodaje ironii, bo autor horrorów zostaje odbiorcą grozy, której nie kontroluje. Podobny problem niebezpiecznego obrazu pojawia się w „Polaroidowym psie”, choć tam podstawą jest fotografia.

Wspomnienie autora o obrazie.

Publikacja i wydania

Pierwodruk anglojęzyczny: „999”, 1999.

Utwór można znaleźć w zbiorze „Wszystko jest względne” („Everything’s Eventual”), wydanym w oryginale w marcu 2002 roku. Data zbioru anglojęzycznego nie oznacza daty polskiego przekładu.

Powiązane lektury

Przeczytaj o utworze „The Sun Dog”.

Nagranie Jaya O. Sandersa i serial TNT

„The Road Virus Heads North” w anglojęzycznym zestawie „Everything’s Eventual: 5 Dark Tales” czyta Jay O. Sanders. Katalog Simon & Schuster Audio opisany na stronie autora wskazuje wydanie z 2002 roku na kasetach i CD. Zestaw obejmuje pięć wybranych historii, nie całą zawartość drukowanego zbioru.

Opowiadanie posłużyło również za podstawę odcinka antologii TNT „Nightmares & Dreamscapes” z 2006 roku. Jest to przykład, w którym nazwa serialu nie wskazuje właściwego tomu źródłowego: tekst należy do „Everything’s Eventual”. Filmową interpretację należy odróżniać od audiobooka, który przedstawia historię za pomocą głosu lektora.