Przejdź do treści
Przejdź do treści
Po zachodzie słońca
Okładka wydania amerykańskiego, materiały prasowe Simon & Schuster

Zbiór opowiadań, 2008

Po zachodzie słońca

Piąty zbiór opowiadań Stephena Kinga, wydany w 2008 roku i obejmujący trzynaście utworów. Autor poprzedził je wstępem, a na końcu dodał komentarz o genezie każdego z nich.

Tytuł oryginalny
Just After Sunset
Pierwsze wydanie
Charles Scribner’s Sons, 11 listopada 2008
ISBN oryginału
978-1-4165-8408-7

Opis

„Po zachodzie słońca” („Just After Sunset”) ukazało się 11 listopada 2008 roku nakładem Scribnera. Zbiór zawiera trzynaście utworów, wstęp autora oraz komentarz „Zapiski po zachodzie słońca”, w którym King objaśnia pochodzenie każdego z nich. Jest to jego pierwszy zbiór od sześciu lat, od czasu „Wszystko jest względne”. Teksty ukazywały się wcześniej między innymi w „The New Yorker”, „Playboyu”, „McSweeney’s”, „The Paris Review” i „Esquire”.

Wydawca zapowiada między innymi „The Gingerbread Girl”, osadzoną na odległej florydzkiej wysepce opowieść o młodej kobiecie równie bezbronnej i zaradnej jak postać Audrey Hepburn w „Wait Until Dark”, oraz „Ayana”, w której niewidoma dziewczynka dokonuje cudu pocałunkiem i dotykiem dłoni. W „N.”, jednym z dłuższych tekstów, pacjent psychiatryczny swoim irracjonalnym myśleniem może wywołać apokaliptyczne zagrożenie na wsi w Maine albo uchronić przed nim świat. Pojawiają się tu Castle Rock i Chester’s Mill, miasto z powieści „Pod kopułą”, a w „Mute” – Derry.

Powrót do opowiadania po pracy redaktorskiej

Przygotowanie antologii „The Best American Short Stories 2007” wymagało od Kinga przeczytania setek krótkich utworów. Oficjalna prezentacja „Po zachodzie słońca” wiąże ten okres z odnowionym zainteresowaniem opowiadaniem. Jest to konkretny kontekst powstania tomu: autor wracał do krótkiej formy także jako intensywny czytelnik cudzej prozy.

„Stationary Bike”, „Mute” i „A Very Tight Place” pokazują trzy odmienne sposoby wykorzystania codzienności. Ćwiczenia na rowerze stacjonarnym, rozmowa w samochodzie i konflikt sąsiedzki stają się punktami wyjścia do historii, w których utrata kontroli przybiera różną postać. Z kolei „N.” opiera napięcie na niepewności, jak rozumieć obserwacje i zachowania bohaterów.

Przekład Andrzeja Szulca

Wznowienie Albatrosa z 6 marca 2024 roku ukazało się w twardej oprawie. Liczy 448 stron, ma format 143 × 205 mm oraz ISBN 978-83-8361-120-4. Za polski przekład odpowiada Andrzej Szulc. To dane późniejszego polskiego wydania, nie premiery anglojęzycznego zbioru z 2008 roku. Informacje o wydaniu i fragment.

Zobacz również: Bazar złych snów.

Jak powstała

King planował zacząć pisać nową powieść, ale gdy poproszono go o redakcję antologii „The Best American Short Stories 2007”, wrócił do krótkich form. Jako redaktor gościnny przez ponad rok czytał setki opowiadań. 19 lutego 2008 roku oficjalna strona autora ujawniła dwanaście utworów, które miały wejść do zbioru, a 16 kwietnia dodano „The Cat from Hell”, często antologizowane, lecz dotąd niewłączane do zbiorów opowiadanie z 1977 roku.

Polskie wydania

Miejsca i postacie

Nagrody i nominacje

RokNagrodaWynik
2008Nagroda Brama Stokera za zbiórnagroda
2009Alex Awardnagroda
2009British Fantasy Award za najlepszy zbiórnominacja

Ciekawostki

  • Wcześniejsze tytuły, o których King wspominał w mediach, to „Pocket Rockets” i „Unnatural Acts of Human Intercourse”. Oficjalna strona ogłosiła 6 lutego 2008 roku tytuł „Just Past Sunset”, który po około miesiącu zmieniono na „Just After Sunset”.

    Źródło: Wikipedia (en): Just After Sunset

  • Zbiór wyszedł w twardej oprawie z holograficzną obwolutą.

    Źródło: Wikipedia (en): Just After Sunset

  • Na prośbę Kinga wydano też wersję limitowaną z kolekcją DVD z 25 odcinkami internetowego serialu animowanego opartego na „N.”.

    Źródło: Wikipedia (en): Just After Sunset

Świat utworu

Wybierz, na co się zgadzasz. Odmowa nie blokuje czytania portalu. Zgodę możesz później wycofać przyciskiem „Ustawienia cookies”.

Przeczytaj politykę prywatności

Dostępność i czytelność

Dostosuj sposób wyświetlania portalu do swoich potrzeb.

Uwzględniamy także systemowe ograniczenie ruchu. Klawisz Tab przenosi między elementami, Enter je uruchamia, a Escape zamyka ten panel. Całą stronę możesz powiększyć w przeglądarce.

Wybór zapisujemy tylko w tej przeglądarce, bez przesyłania go do zewnętrznych usług.