Head Down

„Head Down” to reportaż sportowy Stephena Kinga o sezonie 1989 młodzieżowej drużyny baseballowej Bangor West, w której grał jego syn Owen. Autor obserwuje drogę zespołu do mistrzostw stanu Maine. Zajmuje go zarówno rywalizacja, jak i codzienna praca dzieci oraz dorosłych skupionych wokół drużyny.

Baseball widziany z bliska

King przygląda się treningowi odbijania i współpracy na boisku. Wśród trenerów pojawiają się Dave Mansfield, Ron St. Pierre i Neil Waterman. Tytuł nawiązuje do powtarzanej podczas ćwiczeń wskazówki dotyczącej ustawienia głowy. Sportowa technika staje się punktem wyjścia do opowieści o uwadze, cierpliwości i uczeniu się poprzez kolejne próby.

Tekst można czytać jako portret lokalnej wspólnoty. Znaczenie meczu nie wynika wyłącznie z miejsca zajmowanego przez drużynę w tabeli: dla uczestników liczą się również zaufanie, rozczarowanie i poczucie przynależności. Rodzic obserwujący grę dziecka znajduje się w szczególnej sytuacji. Może kibicować i przeżywać wynik, lecz nie wykona za zawodnika decydującego ruchu. Ta różnica między zaangażowaniem a możliwością działania daje reportażowi perspektywę odmienną od zwykłej relacji z zawodów.

Pierwodruk i kolejne publikacje

„Head Down” znalazło się w drukowanym numerze „The New Yorker” z 16 kwietnia 1990 roku. Strona internetowa pisma pokazuje także datę 9 kwietnia 1990. Datę numeru należy odróżnić od daty widocznej przy internetowej karcie artykułu. Archiwalna publikacja w „The New Yorker”.

Oficjalna bibliografia autora wymienia również antologię „Best American Sports Writing, 1991”. W październiku 1993 esej wszedł do „Nightmares & Dreamscapes”, znanego w Polsce jako „Marzenia i koszmary”. Rok 1993 opisuje więc publikację w zbiorze, nie powstanie reportażu ani jego debiut prasowy.

Dlaczego znalazł się w zbiorze grozy?

Obecność reportażu poszerza obraz twórczości Kinga. Czytelnik spotyka tu autora zainteresowanego rzeczywistymi ludźmi i przebiegiem wspólnego przedsięwzięcia. Napięcie może rodzić się z oczekiwania na wynik, a emocje nie potrzebują nadprzyrodzonego zagrożenia. Dobrą lekturą porównawczą jest „Brooklyn August”: wiersz o baseballu, pamięci i utraconym miejscu, również obecny w „Marzeniach i koszmarach”. To inna forma literacka, nie kolejne opowiadanie.

Powiązane lektury

Brooklyn August · Owen King