Doktor Sen

O pomyśle na kontynuację „Lśnienia” King opowiedział 19 listopada 2009 roku podczas trasy promującej „Pod kopułą”. Na spotkaniu w Canon Theatre, prowadzonym przez Davida Cronenberga, zdradził, że Danny Torrance, już po czterdziestce, pracuje jako sanitariusz w hospicjum w New Hampshire i dzięki niezwykłym zdolnościom pomaga umierać nieuleczalnie chorym. 1 grudnia 2009 roku zapytał czytelników na swojej stronie, którą książkę ma napisać jako następną. Głosowanie zakończyło się 31 grudnia: „Doctor Sleep” wygrał 5861 głosami, a druga propozycja, „The Wind Through the Keyhole”, zebrała 5812.

Historię częściowo zainspirował Oscar, kot terapeutyczny, który podobno przewiduje śmierć nieuleczalnie chorych pacjentów. King mówił, że kot był tu jakby skrzynią biegów, a Danny silnikiem. Do pilnowania ciągłości z „Lśnieniem” zatrudnił researchera Rocky’ego Wooda. Pierwszą wersję skończył na początku listopada 2011 roku. 8 maja 2012 roku jego strona podała wstępną datę premiery, 15 stycznia 2013 roku, ale następnego dnia ją usunięto. King nie był wtedy zadowolony z tekstu i uważał, że wymaga on dużo pracy redakcyjnej. Nową datę, 24 września 2013 roku, ogłoszono 18 września 2012 roku.

Kathryn Schulz z serwisu Vulture zauważyła, że o ile „Lśnienie” opowiadało w gruncie rzeczy o przemocy w rodzinie, o tyle „Doktor Sen” opowiada o alkoholizmie. Jej zdaniem King, sam wychodzący z nałogu, świetnie pisze zarówno o uzależnieniu, jak i o świadomej trzeźwości, a etyczny rdzeń książki daje kultura Anonimowych Alkoholików. Roger Luckhurst z „Los Angeles Review of Books” także uznał uzależnienie i walkę z nim za główny temat, a wizję nadprzyrodzoności u Kinga, która czai się na skraju świadomości i wymaga stałej czujności, porównał do tego, jak o alkoholu myśli osoba wychodząca z nałogu. James Kidd z „The Independent” widział w powieści opowieść o odkupieniu przez trzeźwość, pracę i rodzinę, która wydaje się mieć dla Kinga głęboko osobiste znaczenie, być może zbyt osobiste. Colette Bancroft z „Tampa Bay Times” pisała, że książka jest bogatsza w tematy coraz bardziej zajmujące Kinga, zwłaszcza relacje rodzinne.

Książka doszła do pierwszego miejsca listy bestsellerów „New York Timesa” w kategoriach druku, e-booków i beletrystyki w twardej oprawie. W 2013 roku zdobyła Nagrodę Brama Stokera za powieść, a w 2014 roku była nominowana do Nagrody Locusa za najlepszą powieść fantasy. Margaret Atwood pisała w „New York Timesie”, że inwencja i warsztat Kinga nie słabną, a książka ma wszystkie zalety jego najlepszych utworów. Steven Poole z „The Guardian” uważał, że powieść nie straszy tak jak dawniej, ale wynagradza to subtelniejszymi przyjemnościami. „Publishers Weekly” uznał ją za mniej przerażającą od słynnej poprzedniczki, ale satysfakcjonująco zamykającą historię Danny’ego. Joshua Rothman z „The New Yorkera” pisał, że sprawia ona wrażenie raczej spin-offu niż kontynuacji. Ekranizacja Mike’a Flanagana z Ewanem McGregorem w roli Danny’ego weszła do amerykańskich kin 8 listopada 2019 roku. Zmiany w fabule, wprowadzone dla zachowania ciągłości z filmem Kubricka, zaakceptował King.