Powieść, 2001
Łowca snów
Powieść Stephena Kinga z 2001 roku, pierwsza książka, którą ukończył po wypadku samochodowym z 1999 roku. Czterech przyjaciół jak co roku przyjeżdża na polowanie do chaty w Maine i trafia w sam środek inwazji obcych.
- Tytuł oryginalny
- Dreamcatcher
- Autor
- Stephen King
- Rodzaj
- Powieść
- Pierwsze wydanie
- 20 marca 2001
- ISBN oryginału
- 978-0-7432-1138-3
- Ekranizacje
- 1 (2003)
Opis
Akcja „Łowcy snów” („Dreamcatcher”), powieści łączącej science fiction z horrorem, z elementami body horroru i suspensu, toczy się w pobliżu fikcyjnego miasteczka Derry w stanie Maine. Jej bohaterami są czterej przyjaciele, którzy znają się przez całe życie: Henry Devlin, Pete Moore, Gary „Jonesy” Jones i Joe „Beaver” Clarendon. Jako młodzi nastolatkowie obronili przed bandą okrutnych dręczycieli Douglasa „Dudditsa” Cavella, starszego od nich chłopca z zespołem Downa. Dzięki tej przyjaźni zaczęli dzielić niezwykłe zdolności Duddits: telepatię, wspólne śnienie i umiejętność dostrzegania „the line”, psychicznego śladu, który zostawiają za sobą poruszający się ludzie.
Dalszy opis fabuły (spoilery)
Po latach czwórka wciąż co roku spotyka się na polowaniu w Hole-in-the-Wall, odludnej chacie myśliwskiej w Jefferson Tract, na północy stanu Maine. Tym razem Henry i Pete wyjeżdżają po zapasy, a Jonesy i Beaver zostają na miejscu. W czasie śnieżycy w pobliżu chaty pojawia się zagubiony, majaczący nieznajomy, Richard McCarthy. Mówi o światłach na niebie i cierpi na dziwne dolegliwości, a jego stan się pogarsza.
Henry i Pete w drodze powrotnej natrafiają na kobietę z tej samej grupy myśliwych, do której należał McCarthy. Ona również majaczy i jest chora. Po wypadku samochodowym Henry zostawia Pete’a przy kobiecie i rusza pieszo w stronę chaty. Tymczasem cała okolica zostaje zamknięta kwarantanną, a na miejsce przybywa wojsko pod dowództwem pułkownika Abrahama Kurtza, niezrównoważonego emerytowanego oficera sił powietrznych. Przyjaciele, sami o tym nie wiedząc, znaleźli się między inwazją obcych a szalonym pułkownikiem.
W powieści powracają wspomnienia z dzieciństwa bohaterów. Pojawia się w nich Duddits i dawne wspólne przygody, w tym poszukiwania zaginionej dziewczyny, którą chłopcy razem z nim wytropili.
Dawna solidarność wraca w dorosłym życiu
Wspólna obrona Dudditsa nie jest wyłącznie wspomnieniem budującym portrety bohaterów. Stanowi podstawę więzi, która trwa mimo odmiennych dorosłych losów. Coroczne spotkanie na polowaniu przywraca dawny układ relacji, lecz nowa sytuacja wystawia go na próbę. Powieść można czytać jako historię o skutkach dobrego czynu, którego znaczenia jego uczestnicy początkowo nie rozumieli.
Inwazja w miejscu schronienia
Leśny obóz, mający oddzielać przyjaciół od codziennych problemów, staje się przestrzenią zagrożenia. Spotkanie z przybyszem zmusza do oceny, czy pomoc drugiemu człowiekowi można pogodzić z ochroną siebie. Science fiction łączy się z grozą cielesną, przez co obcość nie pozostaje jedynie zjawiskiem obserwowanym na niebie. Amerykański Scribner opublikował „Dreamcatcher” 20 lutego 2001 roku. Powiązanie bohaterów z Derry daje czytelnikom innych książek znajomy punkt odniesienia, ale główną historię można śledzić samodzielnie.
Jak powstała
„Łowca snów” był pierwszą książką, którą King ukończył po wypadku samochodowym z 1999 roku. Pisał ją odręcznie, a praca nad powieścią pomagała mu dochodzić do siebie po tym wypadku. Całość powstała w ciągu pół roku. W posłowiu King podał, że roboczy tytuł brzmiał „Cancer”. Do zmiany przekonała go żona, Tabitha King.
W 2014 roku King powiedział magazynowi „Rolling Stone”, że niezbyt lubi „Łowcę snów”. Stwierdził też, że książkę pisał pod wpływem Oxycontinu, który przyjmował na ból po wypadku. Powieść ukazała się 20 marca 2001 roku, a w Polsce wydał ją jeszcze w tym samym roku Prószyński i S-ka, w przekładzie Arkadiusza Nakoniecznika.
Motywy
Powieść łączy science fiction z horrorem i zawiera elementy body horroru, suspensu oraz inwazji obcych. Obok wątku inwazji biegnie historia przyjaźni: czterech mężczyzn łączy od dzieciństwa więź z Duddits, a wraz z nią telepatia, wspólne sny i umiejętność dostrzegania „the line”. W fabule występuje też wojsko, które pod dowództwem pułkownika Kurtza obejmuje okolicę kwarantanną. Recenzent „Publishers Weekly” zwracał uwagę na emocje, do których King sięga, badając więzi łączące jego bohaterów, a przez nich wszystkich ludzi. Sam autor po latach patrzył na książkę krytycznie: w 2014 roku przyznał w „Rolling Stone”, że niezbyt ją lubi; stwierdził też, że pisał ją pod wpływem Oxycontinu, który brał z powodu bólu po wypadku.
Szczegóły fabuły
Pokaż szczegóły fabuły (spoilery)
McCarthy, ofiara uprowadzenia przez obcych, umiera w toalecie. Z jego ciała wydostaje się pozaziemski pasożyt, który rozwijał się w jego jelitach, i atakuje mężczyzn w chacie. Beaver ginie. Jonesy wdycha zarodniki czerwonawego grzyba rozsianego wokół chaty, a jego umysł przejmuje obca istota, „Mr. Gray”. Henry telepatycznie wyczuwa, że Pete ma kłopoty, Beaver nie żyje, a Jonesy nie jest już sobą. Obcy od czasu Roswell w 1947 roku wielokrotnie próbowali zarazić Ziemię, ale zawsze powstrzymywało ich środowisko, a rząd tuszował te próby. Jonesy, w którym Mr. Gray może przetrwać i szerzyć infekcję, jest dla niego idealnym nosicielem.
Henry, zatrzymany przez wojsko, telepatycznie ostrzega oficera Owena Underhilla, że Kurtz chce zabić większość żołnierzy dla zachowania tajemnicy. Wywołują bunt więźniów, który niszczy bazę, i uciekają ścigani przez Kurtza oraz jego ludzi, Freddy’ego i Perlmuttera. W Derry zabierają chorego na białaczkę Duddits i z jego pomocą jadą za Mr. Grayem do zbiornika Quabbin, gdzie obcy chce skazić wodę przez zarażonego psa. Jonesy spowalnia go, wzbudzając w nim silną ochotę na bekon, który obcy zjada na surowo, a surowe mięso poważnie szkodzi ciału Jonesy’ego. Duddits ostatkiem sił pomaga pokonać Mr. Graya i zastrzelić pasożyta, po czym umiera z wysiłku. Kurtz i jego ludzie zabijają Owena z zasadzki, Freddy zabija Kurtza, a sam ginie od pasożyta z ciała Perlmuttera. Henry podpala pojazd i niszczy ostatni ślad obcych. Po miesiącach okazuje się, że Jonesy był odporny na grzyb, a Mr. Gray zawładnął nim tylko dlatego, że Jonesy w to uwierzył: myśl złapała się jak w łapacz snów.
Ekranizacje
1 ekranizacja, 2003
- Łowca snów
- Łowca snów
Polskie okładki
2011
2021
Okładki: materiały wydawnictwa Prószyński i S-ka; licencja
Polskie wydania
| Rok | Wydanie | Wydawca | Przekład | Strony | ISBN |
|---|---|---|---|---|---|
| 2001 | Łowca snów | Prószyński i S-ka | Arkadiusz Nakoniecznik | 614 | 8373370250 |
| 2002 | Łowca snów | Prószyński i S-ka | Arkadiusz Nakoniecznik | 614 | 8373371931 |
| 2011 | Łowca snów | Prószyński i S-ka | Arkadiusz Nakoniecznik | 607 | 9788376485331 |
| 2014 | Łowca snów | Albatros | Robert P. Lipski | 766 | 9788378855163 |
| 2017 | Łowca snów Cz. 1 Kolekcja mistrza grozy | Prószyński i S-ka | Robert P. Lipski | 457 | 9788380973138 |
| 2017 | Łowca snów Cz. 2 Kolekcja mistrza grozy | Prószyński i S-ka | Robert P. Lipski | 217 | 9788380973145 |
| 2021 | Łowca snów | Albatros | Robert P. Lipski | 768 | 9788382156607 |
| 2023 | Łowca snów | Albatros | Robert P. Lipski | 765 | 9788367512312 |
Miejsca i postacie
Miejsca
Postacie
Odbiór
„Kirkus Reviews” określił powieść jako suspens najwyższej próby z surrealistycznym finałem, który trzeba przeczytać dwa razy. „Publishers Weekly” ocenił ją bardziej niejednoznacznie: każda z wad książki zdradza według recenzenta autora, którego nikt nie hamuje, a w recenzji padło pytanie, czy ktoś jeszcze redaguje Kinga. W tej samej recenzji pochwalono jednak obrazy i pomysły, „wspaniałą architekturę”, długie, wciągające partie tekstu i emocje, do których sięga autor. Sam King z czasem zraził się do książki i w 2014 roku powiedział „Rolling Stone”, że niezbyt ją lubi. W 2003 roku powstała ekranizacja w reżyserii Lawrence’a Kasdana. W Polsce powieść wznowiono w 2011 roku, a w 2014 roku Albatros wydał ją w przekładzie Roberta P. Lipskiego.
Ciekawostki
King napisał „Łowcę snów” odręcznie, a całość ukończył w ciągu pół roku.
Roboczy tytuł powieści brzmiał „Cancer”. Do zmiany namówiła Kinga żona, Tabitha King.
W recenzji „Publishers Weekly” padło pytanie: „Is anyone editing King these days?”, czyli czy ktoś jeszcze redaguje Kinga.
W 2014 roku King powiedział magazynowi „Rolling Stone”: „I don’t like Dreamcatcher very much”.
Była to pierwsza książka, którą King skończył po wypadku samochodowym z 1999 roku. Napisał ją w niespełna pół roku.
Źródło: Wikipedia (pl): Łowca snów
Film na podstawie powieści, zatytułowany tak samo, wyreżyserował w 2003 roku Lawrence Kasdan.
Źródło: Wikipedia (pl): Łowca snów
Polskie wydanie ukazało się w tym samym roku co oryginał, w 2001 roku, nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka.
Źródło: Wikipedia (pl): Łowca snów